ฉันก้าวเดินบนทางอันกว้างใหญ่
ด้วยดวงใจแสนสั่นหวั่นเหว่ว้า
กลัวผิดทางผิดที่ผิดเวลา
ฉันกลัวว่าจะผิดพลาดโดนบาดใจ
เพราะหมองจิตผิดหวังจึงยังหวาด
กลัวผิดพลาดไม่อาจชี้ผิดที่ไหน
ให้ผิดคนหม่นจิตจนผิดใจ
ผิดที่ใครไหนกันเล่า…เราผิดเอง
จากสนธยา…ถึงอรุโณทัย
สหัสเดชะ
พ.ศ.2526
